สวัสดีเสปซ ^^ ( Posted @ my spaces) BACK TO THE NATURE อยู่ ๆ ก็อยากใช้ชีวิตเรียบง่าย ๆ ใกล้ชิดธรรมชาติขึ้นมา ^^ ใส่เสื้อคอกระเช้า นุ่งผ้าถุง ออกไปเด็ดยอดตำลึงมาจิ้มน้ำพริกกิน แกงกะทิสายบัว ข้าวห่อใบตอง พายเรือเล่นในหนองน้ำ มองออกไปนอกหน้าต่างเป็น ทุ่งนาเขียวขจี ใต้ถุนบ้านมีควายตัวใหญ่ๆ นอนอยู่ในปลัก อยากเป็นน้องทองกวาว ^^ เริ่มบ่นๆ กับเพื่อนว่าชีวิตมันวุ่นวาย ก็โดนกลับมาว่า แหมมมม แม่คุณ บ่นซะยังกะอยู่นิวยอร์คซิตี้ ^^ เมืองที่หล่อนอยู่เนี่ย คนก็ไม่ได้แออัดเลย แถมหกโมงเย็นทุกอย่างก็ปิดหมด เงียบยังกะป่าช้าก็มิปาน มันก็จริง !!! ก็ที่นี่มันไม่มีควายให้ขี่ ไม่มีข้าวห่อใบตองให้กินนี่นา !!! แล้วมันก็ดันมีคอมพิวเตอร์ให้เล่น วุ่นวายทั้งวัน แถมมันยังมีที่ชอปปิ้งให้เสียตังค์อีก แกไปตามพี่คล้าวมารับเราที . ^^ เอาไอ้ฉ่ำ อีแฉะมาด้วนะ เอามาสองตัวเลยนะ ต้องขี่คนละตัว ถ่วงน้ำหนักกันไป ถ้านั่งคู่กันเดี๋ยวมันหลังหักแล้วจะบาป ^^ พี่คล้าวของน้องทองกวาวก็ยังหาไม่ได้ . แถมน้องทองกวาวก็ยังเรียนไม่จบสักที .^^ ต้องอยู่ที่นี่เป็นน้องกล้วยต่อไป !!!
Super Fatie begins again เอาบีกีนี่มาลองใส่ดู กลายเป็นลูกครึ่งไปเรียบร้อย ครึ่งบนเป็นพะยูน ครึ่งล่างเป็นวาฬสีน้ำเงิน นี่ถ้าไปนอนเกยตื้นที่ไหนนะ พระอภัยมณี ต้องมาตามกลับบ้านแน่เลย ^^ รันทดใจ ^^
.........................................................................
HipHop !!! วอทซับ ล่ะเพื่อนฝูง !!! จริงๆแล้วไม่ใช่แนวถนัดของเรา ฟังอยู่คณะเดียวคือ ก้านคอคลับ ของพี่โจอี้บอย เป็นฮิพแบบไทย ๆ พอโยกตามได้ เคยลองแบบฮิพสากล มาจากฝั่งอเมริกา รู้สึกว่าตัวเองเป็นป้ายังไงก็ไม่รู้ ฟังไปสิบรอบแล้ว ยังร้องได้แต่ท่อนฮุค ไม่ใช่ฮุคธรรมดา เป็นฮุคแบบเฉียด ๆ เนื้อเพลงร้องได้แบบคล้าย ๆ แต่ไม่เหมือน ^^ โยกตามได้ แต่ไม่เข้าจังหวะ หลัง ๆเลยเริ่มถอดใจ กลับไปซบคาราบาวเหมือนเดิม ^^ ถึงจะไม่ใช่แนว
แต่เรามีสหายฮิพ อยู่หลายคน หนึ่งในนั้นก็คือพี่ป้อม เป็นเพื่อนของพี่เอ็ม (คนมีอดีต) พี่ป้อมเป็นฮิพฮอพรุ่นบุกเบิก ถือเป็นคลื่นฮิพลูกแรกที่กระทบแถบชายฝั่งด้านอ่าวไทย ก็แกอายุปาเข้าไป สามสิบปลาย ๆ แล้ว แต่ยังใส่กางเกงหลุดตูดอยู่เลย เจอพี่ป้อมครั้งแรก แกมาเป็นสัญญาณไฟจราจร แดง เขียว เหลือง ฟ้า แขวนโซ่ แส้ กุญแจมือ ตามสไตล์แก แกยกมือไหว้ ^^ เราก็รับไหว้อย่างสวยงาม แกเรียกเราน้องกล้วย เราก็ยังเรียกแก น้องป้อม ^^ แล้วคิดในใจ .. ไอ้เด็กนี่มันลามปาม เวลาเดินกับแก เราจะเว้นระยะปลอดภัยทันที ถ้ามีใครถาม เราจะพร้อมตอบด้วยความไวสูง ไม่รู้จักกันค่ะ เดินกับแกแล้วเหมือนเดินอยู่ที่ฮาราจูกุ ยังไงก็ไม่รู้ แล้วก็เกิดเหตุการณ์ที่ทำให้ความสัมพันของเราเปลี่ยนแปลงไปตลอดกาล . ขณะที่เราเดินชมสินค้าตามรายทางอย่างเพลิดเพลิน อยู่ๆ พี่น้องป้อมก็วิ่งแซงขึ้นไป แกไปช่วยคุณลุงคนนึงหิ้วถุงขึ้นไปส่งบนรถเมล์ โอววววว พ่อฮิพฮอพใจดี ^^ หลังจากนั้น ไม่ว่าพี่ป้อมจะแต่งตัวมาเป็นแม่สี
หรือขอบกางเกงจะหลุดลงไปกองอยู่ที่หัวเข่าเต็มทีแล้ว เราก็ยังรู้สึกว่า พี่ป้อมเค้าดูเท่ดีแฮะ !!! เปลือกไม่เป็นไร ข้างในสิที่สำคัญ ^^ ไม่ต้องแนวเดียวกัน ก็รักกันได้ ^^ Me @ Work มีเพื่อนที่ทำงานทักว่า เป็นคนญี่ปุ่นรึเปล่า ? ^^ แหะ ๆ ไม่ได้เป็นญี่ปุ่นค่ะ เค้าเลยทักต่อ เป็นลูกครึ่งรึเปล่า ? ลูกครึ่ง ยะลา กะ นครนายก ใช้ได้มั้ยคะ ? เนื่องจากว่า เค้ามีเพื่อนเป็นญี่ปุ่นหนึ่งคน ดันตัวสูง แล้วก็ตาโต ๆ เหมือนกัน ถามไปถามมา ได้ความว่า ทั้งชีวิตเค้าเนี่ย รู้จักคนญี่ปุ่นอยู่คนเดียว ^^ เลยเหมาเอาเลยว่าลักษณะเนี๊ยะ
ต้องเป็นญี่ปุ่นแน่นอน เรารีบเดินหนีเลย ไม่กล้าบอกว่ามาจากประเทศไทย กลัวจะไปบิดเบือนมาตรฐานหญิงไทย เดี๋ยวจะเป็นเรื่องใหญ่
................................................................................................................. Future Life .coming attraction คุณมีความฝันมั้ย ? แล้วคุณมีอุดมการณ์รึเปล่า? ถ้าเป็นแปด หรือ เก้า ปีก่อน
ฉันคงทำตาเยิ้มๆ ทำหน้าเคลิ้ม ๆ แล้วเริ่มต้นเล่าความฝันอันบรรเจิดให้คุณฟังอย่างภาคภูมิใจ ก็ฉันน่ะเป็นสาวนักล่าความฝัน แถมมั่นคงกับอุดมการณ์ประดุจหินผาเลยทีเดียว ^^ ตอนนั้น ฉันคงดูเท่สุด ๆ เลยทีเดียว จนถึงวันนี้ ฉันมาได้ไกล ไกลกว่าความคาดหวังของตัวเอง และก็คงเหนือความคาดหมายของใครๆ ด้วย ตรงจุดที่ฉันยืนอยู่นี้ ความฝัน และ อุดมการณ์ ถูกเก็บลงกล่อง ปิดฝาอย่างดี แล้วซ่อนเอาไว้ใต้เตียง สิ่งที่เหลืออยู่กับฉันเวลานี้คือ ความคาดหวัง การได้เห็นตัวเลขสูงลิบลิ่ว บนสลิปเงินเดือน การได้โบนัสกระจาย ตอนสิ้นปี การได้เห็นเงินในบัญชีขยับขึ้น ๆ ทุกวัน ๆ ก็สิ่งเหล่านี้ไม่ใช่เหรอ คือความสุข ^^ คือผลตอบแทนของการร่ำเรียนมาอย่างหนัก ผลของความพยายามตลอดหลายปีที่ผ่านมา คือสิ่ง ที่ฉันควรจะได้ ^^ โอกาสดี ๆ มักมาไม่ค่อยถูกจังหวะ ^^ มีคนหยิบยื่นโอกาสดีดีมาให้ โอกาสที่จะได้มุดลงไปใต้เตียง รื้อกล่องใบนั้นออกมาอีกครั้ง แล้วเปิดฝาออกดู ฝุ่นจับไปนิด เก่าไปหน่อย แต่ยังงดงาม . เหมือนเดิม To be continue
|
Posted on Sun 10 Aug 2008 0:36 |
|
||||||||||||||||
